Deze tekening toont het huis van de familie Ten Boom aan de Barteljorisstraat 19 in Haarlem. Het huis ziet er heden ten dage nog vrijwel zo uit. In 1837 opende Willem ten Boom daar zijn  klokken- en horlogeswinkel. Met zijn gezin woonde hij boven de winkel. De woning en winkel werden later doorgeven aan zijn zoon Casper en vervolgens aan Corrie, de dochter van Casper. In 1987 heeft de Stichting Corrie ten Boomhuis het pand gekocht. Om het getuigenis, uitgaande van dit huis, voort te zetten, werd het in 1988 als museum opengesteld. Vaak wordt het “De Schuilplaats” genoemd en het is een symbool geworden bekend tot ver over onze landsgrenzen. Neem kennis van de inspirerende geschiedenis van de Ten Booms en de Schuilplaats.  

De familie Ten Boom bestond uit toegewijde christenen, die hun levens in dienst stelden van hun medemensen. Hun huis stond altijd open voor iedereen die in nood verkeerde. Door de jaren heen waren ze zeer betrokken bij allerlei maatschappelijke activiteiten in Haarlem. Hun geloof inspireerde hen om dienstbaar te zijn in hun kerkelijk werk en voor de gemeenschap in zijn algemeenheid.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de woning van de Ten Booms een schuilplaats voor degenen die voor de Nazi’s op de vlucht waren. Door aan zulke mensen onderdak te bieden, stelden Casper en zijn twee dochters Corrie en Betsie hun levens in de waagschaal. Maar met dit geweldloos verzet tegen de Nazi-onderdrukkers brachten zij hun christelijk geloof in de praktijk. Het was dit geloof dat hen ertoe drong om Joden te verbergen en studenten die zich niet wilden conformeren aan de door de Nazi’s opgestelde regels of leden van het ondergrondse verzet.

In 1943 en begin 1944 waren er voortdurend zes à zeven personen illegaal in het woning aanwezig: vier Joden en twee of drie leden van de Ondergrondse. Buiten die waren er ook die, in afwachting van een ander “veilig huis,” slechts een paar uur of enkele dagen bij de Ten Booms verbleven. Corrie werd ringleidster in het netwerk van de Haarlemse ondergrondse. Corrie en de “Beje groep” waren steeds op zoek naar gezinnen die de moed hadden om vluchtelingen op te nemen. Maar ook daarna bleef Corrie deze onderduikers begeleiden. Door het werk van de Ten Booms en hun vele vrienden werden zo’n 800 Joden gered en een groot aantal leden van de Ondergrondse beschermd. 

Echter op 28 februari 1944 werd de familie verraden en viel de Gestapo (de geheime politie van de Nazi’s) hun woning binnen. De Gestapo gebruikte de woning als een val om iedereen, die op bezoek kwam, aan te houden. Aan het eind van de avond waren er rond dertig mensen vastgezet. Casper, Corrie en Betsie werden alle drie gearresteerd. Maar ook Corrie’s broer Willem, haar zuster Nollie en neef Peter, die op die dag langs kwamen, werden naar de gevangenis overgebracht.

Hoewel de Gestapo het huis grondig doorzocht, konden ze niet vinden waarnaar ze het meest op zoek waren. Ze vermoedden dat er Joden in het huis aanwezig waren, maar die verbleven veilig achter een extra muur in de slaapkamer van Corrie. In deze “schuilplaats” zaten twee Joodse mannen, twee Joodse vrouwen en twee leden van de Ondergrondse. Hoewel het nog een tijd bewaakt bleef, zagen leden van het Verzet kans om de opgeslotenen te bevrijden. Heel stil hadden ze die 47 uur in deze zeer nauwe, donkere schuilplaats doorgebracht, zonder drinken en met slechts een beperkte hoeveelheid eten. De vier Joden werden naar andere “veilige huizen” overgebracht. Drie van hen overleefden de oorlog. Een van de twee leden van de Ondergrondse werd helaas later tijdens de bezetting omgebracht, maar de ander overleefde de oorlogsjaren.

Omdat er extra voedselbonnen en materiaal van de Ondergrondse in hun huis waren aangetroffen, werden de Ten Booms gevangen gezet. Casper, die toen 84 jaar oud was, stierf al tien dagen later in de gevangenis van Scheveningen. Toen Casper eens gevraagd werd of hij zich realiseerde dat hij voor het helpen van Joden wel eens ter dood gebracht zou kunnen worden, was zijn antwoord: “ Het zou voor mij een eer zijn om mijn leven te geven voor Gods oude volk.” Corrie en Betsie zaten in totaal tien maanden in verschillende gevangenissen, als laatste in het beruchte concentratiekamp Ravensbruck, nabij Berlijn. Het leven in dat kamp was bijna ondragelijk, maar ook daar vertelden Corrie en Betsie tegenover hun medegevangenen van de liefde van Jezus. Door dat getuigenis van Corrie en Betsie werd een groot aantal vrouwen christen. Betsie overleed op 59-jarige leeftijd in Ravensbruck, maar Corrie overleefde op wonderbaarlijke wijze. Christiaan (24 jaar), een neef van Corrie, werd als straf voor zijn ondergrondse activiteiten naar Bergen Belsen gestuurd en zou daarvan niet meer terugkeren. Corrie’s broer Willem, eveneens ringleider in de Ondergrondse, werd gevangen gezet en liep in de gevangenis tuberculose aan zijn ruggenwervels op, waaraan hij kort na de oorlog, op zestigjarige leeftijd, overleed.

Vier Ten Booms gaven hun leven voor hun overtuiging, maar Corrie overleefde het dodenkamp. Zij was ervan overtuigd dat haar leven een geschenk was van God en zij voelde zich geroepen om aan iedereen te vertellen wat zij en Betsie in Ravensbruck hadden geleerd: “Er is geen put zo diep, of Gods liefde gaat nog veel dieper” en “God zal ons de liefde geven om onze vijanden te vergeven.” Toen ze 53 jaar oud was, begon ze wereldwijde bediening die haar in de daaropvolgende 33 jaar naar meer dan 60 landen bracht. Ze getuigde daar van Gods liefde en bemoedigde iedereen die ze ontmoette met de boodschap: “Jezus is Overwinnaar.”

Corrie ontving diverse onderscheidingen. Zo werd ze bevorderd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau. In 1968 vroeg het Holocaust Museum in Jeruzalem (Yad Vashem) haar een boom te planten in de Tuin van de Rechtvaardigen, om haar te eren voor het redden van een groot aantal Joden door haar familie. Corrie’s boom staat daar nog tot op vandaag. Begin jaren zeventig van de vorige eeuw werd haar boek De Schuilplaats een bestseller en bracht World Wide Pictures de daarop gebaseerde speelfilm The Hiding Place uit. Corrie ging door met het schrijven van inspirerende boeken en maakte nog verscheidene evangeliserende films.

Corrie was trouw aan God. Ze stierf op haar 91ste verjaardag op 15 april 1983. Het is bijzonder dat Corrie’s overlijden plaatsvond op haar verjaardag. In de Joodse traditie wordt dat gezien als een voorrecht voor de zeer gezegenden.

Het leven van Corrie is opgetekend in haar boeken, zoals De Schuilplaats en Zwerfster voor God. Deze en andere boeken, cd’s en dvd’s van Corrie en over haar en de familie zijn verkrijgbaar in het museum en in de (christelijke) boekhandel.

Een bijzonder boek is Meer dan een Schuilplaats – geschreven door Emily S. Smith en uitgegeven door de Stichting Corrie ten Boomhuis – dat, in verschillende uitvoeringen, alleen in het museum verkrijgbaar is. Dit is het meest overzichtelijke boek, grotendeels met met haar eigen woorden, dat over Corrie en haar familie is geschreven en het bevat meer dan 200 foto’s.